هوش آزمایی

یکی از جذابترین فعالیتهای فکری که همه ما مسلما تجربه کرده یا دیده ایم ماز است. ماز نوعی پازل است که از طریق آن شما از یک نقطه شروع و از یک مسیر خاص باید بگذرید تا به نقطه برسید. زیاد توضیح نمی دهم چون مسلما همه شما از من ماهرترهستید.

نوعی از مازها هستند که توسط کامپیوتر طراحی می شوند. جدیدا یک طراحی هنری هم به مجموعه طراحی های مازها اضافه شده است. حالا حساب کنید شما هم خواهید یک ماز پیچیده داشته باشید و هم یک ماز زیبا! خودتان می توانید سختی این کار را تصور کنید. ولی فکر نکنم شما بتوانید سختی حل این مازها را هم درک کنید. برای همین چند ماز از این سری از مازها تقدیم شما می گردد.

احتمالا با حل کردن یک ماز آشنا هستید.

تصویر اول نمونه یک ماز ساده است.

اگر از فلش بالا شروع کنید و یک مسیر پیدا کنید که به فلش دوم برسید شما برنده خواهید بود. طبیعی است که این ماز خیلی ساده است. اگر می خواهید که مطلب امروز به درد شما بخورد باید این ماز درخت شکل هم برای شما ساده باشد.

و حالا می رسیم به مازهایی که برای شما ترتیب داده ایم. برای این کار این مازها را بر روی کاغذ منتقل و حل کنید. با کلیک بر روی هر کدام از مازها بزرگ می شوند.

از نقطه S شروع و به نقطه E برسید

*

از نقطه ای که در مرکز واقع است شروع و به نقطه دیگر برسید.

*

و از یکی از نقاط شروع و به یکی دیگر از نقاط برسید!

حالا یک نکته برای حل ساده مسائل مربوط به ماز را برای شما توضیح می دهم. اگر دست راست خود را به دیوار سمت راست و یا دست چپ را به دیوار چپ بگیرید و تا آخر مسیر دست خود را جدا نکنید حتماً می توانید از ماز خارج شوید و در آن گم نشوید. شما بهترین راه را نرفته اید ( ممکن است کلی به مسیر شما اضافه شود در حالی که بهترین مسیر بسیار کوتاهتر است. ولی مهم است که حتما می توانید با این روش از ماز خارج بشوید. برای درک بهتر به حل اولین مثال متن توجه کنید: 

البته این یک دلیل منطقی دارد ولی همواره درست نیست. در مواردی به حلقه می رسیم و باید دست خود را برداشته و به دیوار روبرو بگیریم. با دلیل ریاضی هم می توان این مسئله را ثابت کرد و حتی متوجه شد که چه زمانی به حلقه رسیدیم. کلا از این مسئله برای حل رباتهای امدادگر استفاده می شود. هر چند فکر می کنم شما در حل این مازها به امداد نیاز پیدا کنید

چندتا عکس جالب!!

تست هوش

ساختن مدارهای الکتریکی با سلول‌های مغزی

مغز انسان با داشتن ۱۰۰ میلیارد سلول مغزی، ساختمان پیچیده‌ای محسوب می‌شود. در سال‌های اخیر دانشمندان کوشش‌های وسیع و دامنه‌داری را برای شناخت این ساختمان پیچیده شروع کرده‌اند، هدف جاه‌طلبانه و بلندپروازانه آنها این است که به یاری اتصال ساختمان عصبی مغز با مدارهای الکترونیکی، به بیماران با مشکلات عصبی مختلف کمک کنند و حتی با اتصال مغز انسان به دستیارهای پردازشگر و کمک‌حافظه‌ها و حتی نسل‌های بعدی اینترنت، رؤیایی را محقق کنند که در حال حاضر حتی در فیلم‌های علمی- تخیلی هم نمی‌تواند با شفافیت نشان داده شود!

بی‌شک مشکلات تکنیکی زیادی در این راه وجود خواهد داشت. اما با مروری بر اخباری علمی منتشر‌شده، شاهد هستیم که هر روز قدم کوچکی برای رسیدن به این هدف برداشته می‌شود.

یکی از مشکلاتی که شاید به ذهن خیلی از خوانندگان این سطور برسد، این است که چگونه می‌توان اطلاعات را بین مغز و ماشین منتقل کرد! مقاله جالبی که در شماره جدید مجله نیوساینتیست به چاپ رسیده است، راه ‌حل اولیه چنین مشکلی را ارائه می‌کند:

مدارهای عصبی مغز با مدارهای الکتریکی تفاوت زیادی دارند و جالب است بدانید که مثلا هر سلول مغزی (نورون) تنها در ۴۰ درصد مواقع سیگنالی را به نورون بعدی هدایت می‌کند. چنین تفاوت آشکاری مانعی بر سر اتصال مستقیم مدارهای عصبی و الکترونیکی محسوب می‌شود و به همین علت «مهندسان سیستم عصبی» به این فکر افتادند که مدارهای حدواسطی نورونی به صورت مصنوعی بسازند که این کار را تسهیل کند. آنها موفق شدند با ترفند جالبی «دروازه‌های منطقی» قابل اعتمادی بسازند که شبیه همتاهای الکترونیک خود عمل می‌کنند.

در این پروژه تحقیقاتی که به وسیله «الیشا موسس» و دانشجویانش انجام شد، سطح یک شیشه با یک ماده دافع سلولی، پوشانیده شد. سپس، شکل یک مدار روی این ماده حکاکی شد. روی مدار، یک ماده تسهیل کننده رشد سلول، ریخته شد. با این ترفند، سلول‌های عصبی تنها در طول مدارهای کشیده شده می‌توانستند رشد کنند.

گیتی که آنها ساختند به شکل مربعی است که هر ضلعش، ۹۰۰ میکرومتر اندازه دارد.

لپ تاپ جدید اپل و البته یک اشتباه تکراری

و اما یک اشتباه تکراری:

مثل اینکه مسوول چیدن صفحه کلید در شرکت اپل کمی بی دقت است عکس بالا را یک بار دیگر نگاه کنید و اگر متوجه نشدید به تصویر زیر نگاه کنید:

برای اینکه بیشتر به تبحر اپل در اینگونه حرکات هنری پی ببرید به تصویر زیر هم نگاهی بیندازید

گزارشی متفاوت از کنسرت استاد شجریان

محمد‌رضا شجریان کیست؟ سوالی که من بارها دم‌ در تالار پنج‌ هزار نفری (!) وزارت کشور، از خودم پرسیدم. می‌پرسیدم چرا باید این‌همه آدم از ۱۰- ۱۲ ساله تا ۷۰- ۸۰ ساله، ساعت ۹ شب جلوی سالن وزارت کشور بیایند تا از نزدیک شاهد اجرای کنسرت محمد‌رضا‌ شجریان و گروه شهناز باشند.

کنسرت با ورود محمد‌رضا‌ شجریان و گروهش به روی صحنه آغاز می‌شود. دختری که کنار دستم نشسته، کم‌کم اواسط کنسرت چرت می‌زند.اما مردی که روبه‌روی من است از ابتدای کنسرت تمام آهنگ‌ها را همراه با شجریان زمزمه کرده و گاهی هم گوشه‌ی چشم‌هایش را که از اشک خیس شده پاک می‌کند. چیزی که در این کنسرت جلب توجه می‌کند اعلام رونمایی یک ساز جدید است. ساز «صراحی» که در بروشورهایی که قبل از کنسرت به دست ما داده‌اند، راجع به آن نوشته شده است.وقتی نوبت به رونمایی ساز صراحی می‌رسد، استاد شجریان ساز دیگری به نام «بم‌ساز» را هم معرفی می‌کند:

 «لازم می‌دانم راجع به دو ساز دیگر که در اینجا هست صحبت کنم. حدود ۴۷ سال است که روی سنتور تحقیق می‌کنم و بارها این ساز را خراب کرده و ساخته‌ام و خوشبختانه به نتایج خوبی رسیده‌ام. توانسته‌ایم کیفیت صدای سنتور را تا حدی بالا ببریم و این امکان را به وجود آورده‌ایم که همه جای ساز یک‌دست صدا بدهد.»

 این دو ساز را محمد‌‌رضا‌ شجریان بعد از ۱۰ سال مطالعه، تحقیق و تجربه ساخته و به عنوان سازهای جدید موزیک کلاسیک ایرانی ارائه کرده است.

 مجید درخشانی، سرپرست ارکستر گروه شهناز و آهنگ‌ساز و تنظیم‌کننده‌ی اکثر آهنگ‌های شجریان در این کنسرت در مورد این سازها می‌گوید:

 «بم‌ساز» که همان سنتور باس است و دیگری سازی است که اکتاوهای بم را یک اکتاو از پیانو بالاتر شروع می‌کند.سازی است که می‌تواند امکانات زیادی در ارکستر‌های ایرانی ایجاد کند چون ارکستر ایرانی مقداری کمبود صدای باس دارد.اگر ارکسترهای ۲۰- ۳۰ سال قبل را گوش کنید، می‌بینید که حجم صدا در آن‌ها خیلی پایین است. حتی اگر تعداد سازها زیاد شده باشد، چون بیس کافی را نداشته‌، حجم کافی را برای ارکستر به وجود نیاورده است.برای برطرف کردن این مشکل، خیلی‌ها در صدد درست کردن ساز‌های بازتر برآمدند کما این‌که استاد قنبری، قیچک باس را طراحی کرد که در اجرای ما توسط آقای افشاری نواخته می‌شد.آقای شجریان هم سا‌ل‌های زیادی تلاش کرد تا یک سنتور ‌باس درست کند. در مورد این‌که چگونه از این ساز استفاده شود هم صحبت‌های زیادی شد.قرار بود در کنسرت استفاده شود که به دلیل کمبود وقت، آقای صفایی به صورت تک‌نوازی این ساز را معرفی کردند که به ‌نظر من معرفی خوبی بود.

ساز «صراحی» سازی است که از شکل صراحی گرفته شده است و بر اساس تجربیات استاد، به سرعت روی پوست صراحی قابل تعویض است، به شکل یک کاسه در می‌آید و دیگری جانشینش می‌شود و این‌ امکان را به فرد می‌دهد که چیزهای مختلف و بهترین را امتحان کند.امکان تعویض هر روزه پوستی که روی یک تار کشیده شده است، وجود ندارد. این ساز را در محدوده‌ی ساز آلتو درست کردم. به نظر من ساز تر ‌و‌ تمیزی برای ارکستر است و نقص فنی ندارد.در ساعت ۱۲ شب کنسرت به پایان نزدیک می‌شود. بعد از تمام شدن قطعاتی که در بروشور کنسرت آمده است، مردم درخواست آهنگی می‌کنند که انگار اگر آن آهنگ را نشنوند آن کنسرت به دلشان نمی‌نشیند: مرغ سحر

مرغ سحر ناله سر کن

داغ مرا تازه‌تر کن

در حالی که محمد‌رضا ‌شجریان در حال خواندن مرغ سحر بود، تمام شرکت‌کنندگان او را با دست و صدای خود همراهی می‌کردند.وقتی کنسرت تمام می‌شود به جمع مردمی که بیرون سالن تجمع کرده‌اند، می‌روم و از آن‌ها راجع به شجریان و گروه شهناز می‌پرسم.

شما را دیدم که خیلی احساسات نشان می‌دادید، فکر می‌کنم عاشق آقای شجریان هستید؟

 غیر از موسیقی آقای شجریان و آوازشان، عاشق خودشان هم هستم. ضمن این‌که به خاطر کنسرت ایشان از تبریز به تهران آمده‌ام.

 این عشق از کجا می‌آید که شما را از تبریز به تهران می‌کشاند؟

 از زمانی که استاد برای اولین بار برای بم کنسرت برگزار کردند، تا امروز در تمام کارهایشان حضور داشته‌ام و در هیچ کنسرتی غایب نبوده‌ام. قبل از این هم با کاست‌های آقای شجریان بزرگ شدم.

این عشق از کجا شروع شد؟

 اگر مطالبی را که در مورد آقای شجریان است بخوانید، معمولاً می‌گویند آقای شجریان آدم تند‌ و ‌بداخلاقی است.اما من معتقدم اگر یک آدم روح بزرگی نداشته باشد نمی‌‌تواند کارها را به این زیبایی ارائه بدهد. وقتی کارهایی به این زیبایی ارائه می‌دهد، یعنی دارای روح خیلی بزرگی است.

هنوز این سؤال برای من وجود دارد که محمد‌رضا شجریان کیست. تا جایی به جواب این سؤال رسیده‌ام.اما از سالن وزارت کشور بیرون می‌زنم و سعی می‌کنم قدم ‌زدن شبانه‌ی بعد از کنسرت به من کمک کند که به جواب سؤالم برسم.

 بیرون در، دو پسر بچه‌ی کوچک برای جمع‌آوری پول از شنوندگان کنسرت شجریان، آکاردئون می‌زنند

دانشگاههای معتبر و معروف جهان

دانشگاه هاروارد در ایالت ماساچوست در سال 1636 میلادی تاسیس شد و قدیمی ترین دانشگاه ایالات متحده محسوب می شود. در طول تاریخ آن 9 رئیس جمهور آمریکا فارغ التحصیل هاروارد بوده و 40 برنده جوایز مختلف نوبل به این دانشگاه تعلق داشته اند.

دانشگاه استنفورد در سیلیکن ولی ایالت کالیفرنیا مانند سال کذشته در مکان دوم بهترین دانشگاه های جهان قرار دارد. دانشگاه استنفورد در اواخر قرن نوزدهم میلادی تاسیس شد. این دانشگاه از زمان تاسیس یک قطب اصلی تحقیقات محسوب می شود.

دانشگاه برکلی کالیفرنیا سومین دانشگاه برتر جهان است. این دانشگاه در سال 1868 میلادی تاسیس شد. دانشگاه برکلی دارای 35 هزار دانشجو است.

دانشگاه کمبریج بریتانیا چهارمین دانشگاه برتر جهان محسوب می شود. این دانشگاه در قرن سیزدهم میلادی تاسیس شد و یکی از قدیمی ترین دانشگاه های اروپا است.

ماساچوستز انستیتوت آف تکنولوژی یا MIT در نزدیکی شهر بوستن واقع شده و در سال 1861 تاسیس شد. این دانشگاه پنجمین دانشگاه برتر جهان است.

کالیفرنیا اینستیتوت آف تکنولوژی یا کال تک ششمین دانشگاه برتر جهان در نزدیکی شهر لس آنجلس قرار دارد. این دانشگاه در اواخر قرن نوزدهم میلادی تاسیس شده است.

دانشگاه کلمبیا هفتمین دانشگاه برتر جهان در شهر نیویورک واقع شده است. این دانشگاه که در سال 1754 میلادی تاسیس شد ابتدا کینگز کالج نام داشت و پنجمین دانشگاه قدیمی ایالات متحده محسوب می شود.

تصویر ترکیبی از ساختمان های قدیمی و جدید دانشگاه پرینستون هشتمین دانشگاه برتر جهان. این دانشگاه در سال 1746 در شهر پرینستون در ایالت نیو جرسی تاسیس شد. جان اف کندی ، رئیس جمهور فقید آمریکا از مشهورترین دانشجویان آن و آلبرت انشتین ، مشهورترین استاد این دانشگاه محسوب می شوند.

دانشگاه شیکاگو در منطقه هاید پارک شهر شیکاگو در سال 1890 توسط جان دی راکفلر تاسیس شد. این دانشگاه نهمین دانشگاه برتر جهان است.

بالش لپ تاپ

شب های امتحان که همه نا خود آگاه بر روی کتابها خواب می روند اما شاید تا کنون کسی بر روی لپ تاپش خواب نرفته باشد! خب. آن هم برای آن است که سطحی سخت و نا خوشایند دارد.

احساس خستگی در طول روز به همگی دست خواهد داد مخصوصا اگر جزو کاربران دائمی لپ تاپ ها و یا کامپیوتر های رومیزی باشید. برای همین بود که آقای Dippmann بالشتی نرم و راحت برای کاربران لپ تاپ ها طراحی کرد. این بالش متناسب با ابعاد لپ تاپ ها ساخته خواهد شد. هر وقت که خسته شدید می توانید درب سیستم را بسته و بالش لپ تاپ خود را بر روی آن گذاشته و آرام بخوابید. جالب آنجاست که این بالش به کمک اسپیکر های داخلی می تواند برایتان موسیقی پخش کرده و یا در ساعتی مشخص با آلارمی شما را از خواب بیدار کند. خلاصه آنکه داشتنش می تواند همانند داشتن یک لپ تاپ ضروری باشد. قیمتش و زمان ورود آن به بازار را هم نمی دانیم. فقط گفتیم که از حالا به خود وعده خواب رویایی میان روز را بدهید! منبع